«ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ, ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός, από τότε που ο διάσημος οικονομολόγος Νομπελίστας και αρθρογράφος της NEW YORK TIM ES Πωλ Κρούγκμαν, ήρθε στην Αθήνα, για να μιλήσει για την Παγκόσμια Οικονομία και να πει «ότι αυτή είναι η μητέρα όλων των κρίσεων».
Τόνισε επίσης ότι δεν υπάρχει καταφύγιο στην οικονομική καταιγίδα, συμπληρώνοντας ότι η αργοπορία των Ευρωπαίων να ρίξουν χρήμα στις οικονομίες τους από φόβο μην εκτροχιαστούν τα ελλείμματα είναι εγκληματική. Και πράγματι τα πλήγματα που δέχονται οι οικονομίες των κρατών όλου του κόσμου, λόγω της τεράστιας οικονομικής καταιγίδας που έχει ξεσπάσει, μεγαλώνουν ολοένα και περισσότερο. Από παντού τα μηνύματα που έρχονται κρούουν το κώδωνα του κινδύνου, η οικονομική κρίση έχει αρχίσει να χτυπά αλύπητα και τα μεγάλα θύματα είναι το περιβάλλον και οι φτωχοί.
Είναι βέβαιο ότι οι κυβερνήσεις, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να υποτιμούν τα προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος. Ενώ οι επιχειρήσεις προκειμένου να επιβιώσουν, προτιμούν να απολύουν εργαζόμενους. Πρόσφατή έρευνα της UNESCO, για τις κλιματικές αλλαγές έδειξε ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη τον τελευταίο καιρό είναι επιταχυνόμενη. Σύμφωνα με την έρευνα, έως το 2020, η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα έχει αυξηθεί κατά 2 βαθμούς κελσίου, σε σχέση με την αντίστοιχη θερμοκρασία της προβιομηχανικής εποχής. Η αύξηση θα προκαλέσει σειρά επιπτώσεων στον πλανήτη με κυριότερη την αύξηση των επιπέδων της θάλασσας από το λιώσιμο των πάγων με ανυπολόγιστες καταστροφές.
Από την άλλη μεριά σε πρόσφατη έκθεση του ΟΑΣΑ υπολογίζεται ότι οι εργαζόμενοι που στερούνται υγειονομικής περίθαλψης και βασικών παροχών φτάνουν σήμερα το 1 ,8 δισεκατομμύρια άτομα. 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι κερδίζουν λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα.
Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί πως το ΚΕΝΤΡΟ ΧΡΟΝΙΑΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ – μια ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ- δημοσίευσε τη μελέτη χρόνιας φτώχειας 2008-2009. Σύμφωνα, με την μελέτη περίπου 320-443 εκατομμύρια άνθρωποι είναι παγιδευμένοι στην χρόνια φτώχεια. Δηλαδή δεν έχουν απλώς ένα χαμηλό εισόδημα αλλά έχουν ελλιπή πρόσβαση σε φαγητό, εκπαίδευση, ασφαλές πόσιμο νερό και υπηρεσίες υγείας. Και συνήθως πεθαίνουν πρόωρα από αντιμετωπίσιμα νοσήματα.
Αυτή είναι μια άλλη σημαντική πτυχή της οικονομικής κρίσης και μπορούμε νε φανταστούμε που θα εκτοξευτούν αυτά τα στοιχεία την επομένη χρονιά όταν η κρίση θα έχει κορυφωθεί και οι επιπτώσεις της θα είναι μετρήσιμες. Ο αγώνας για την καταπολέμηση της φτώχειας, της ανασφάλιστης εργασίας, της κοινωνικής προστασίας έχει υποχωρήσει και θα εξασθενήσει ακόμα περισσότερο.
Οι ισχυροί του κόσμου G20, που συνεδρίασαν στις Αρχές Απριλίου, στο Λονδίνο, πανικόβλητοι υπογράμμισαν ότι είναι αποφασισμένοι να αποκαταστήσουν την ανάπτυξη, να αναμορφώσουν τις αγορές και τους θεσμούς και πάνω από όλα να διασφαλίσουν το γεγονός ότι μια τέτοια κρίση δεν πρέπει να επαναληφτεί. Ενώ αποφάσισαν από κοινού να διαθέσουν 1 τρις δολάρια, για την αντιμετώπιση της. Όμως δεν προχώρησαν σε περαιτέρω συγκεκριμένες λύσεις και προτάσεις, ώστε η κρίση να «χτυπηθεί» άμεσα.
Κατά τη γνώμη μας κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα, δε βγήκε από αυτή την πολυέξοδη συνάντηση των Ηγετών του πλανήτη, κανένα συγκεκριμένο μέτρο που να ξεπερνά τη κρίση και παράλληλα να δίνει μια νέα προοπτική για το αύριο, που να χαράξει μια νέα πορεία για το μέλλον δίνοντας παράλληλα θετικές απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της εποχής, τη φτωχιά και τη κλιματική αλλαγή.
Το θέμα δεν είναι να μπαλώσουμε σήμερα την κατάσταση όπως-όπως αλλά πιστεύουμε ότι αυτή η γενικευμένη κρίση θα μπορούσε να ήταν μια ευκαιρία για ένα νέο σχεδιασμό, για μια νέα στρατηγική πιο ανθρώπινη, περισσότερο οικολογική. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντιμέτωποι απέναντι στη κρίση και το αβέβαιο μέλλον της ΕΕ δεν έδωσαν συγκεκριμένες απαντήσεις για τα αίτια αυτής της κρίσης, δεν προχώρησαν σε συντονισμένες αποφάσεις για τη ριζική αναδιάρθρωση του οικονομικού συστήματος αλλά παρακολούθησαν ως θεατές το ρεσιτάλ Ομπάμα, και τις προτάσεις του χωρίς να αντιταχθούν καν στο αυτονόητο ότι τις αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης θα τις πάρουν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι και όχι οι ΗΠΑ. Δεν αντιτάχθηκε κανείς ούτε καν στην Ντιρεκτίβα Ομπάμα, να δεχτεί η ΕΕ στους κόλπους της την Τουρκία. Το πρόβλημα ξεκίνησε από τις ΗΠΑ που διαχειριστήκαν άσχημα την εποπτεία της παγκόσμιας οικονομίας. Σήμερα υπάρχει από ανησυχία για το κατά πόσο η επιλογή του Ομπάμα να παρέχει αφειδώς πακέτα στήριξης αποτελεί το δρόμο για την σωτηρία.
Πιστεύω ότι μέσα από την τραγικότητα αυτής της κρίσης που αποκάλυψε περίτρανα την αποτυχία του συστήματος θα μπορούσε στα ερείπια του σήμερα να ανατείλει ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Μέσα σε όλα αυτά φωτεινή εξαίρεση ο Βρετανός πρωθυπουργός κος Γκόρντον Μπράουν ο οποίος πρότεινε συγκεκριμένα μέτρα για την ενίσχυση της πράσινης ανάπτυξης. Το σχέδιο του «Πορεία στο Μέλλον», προβλέπει τη δημιουργία 700.000 θέσεων εργασίας στην πράσινη ανάπτυξη μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Επίσης διπλασιάζει τη χρηματοδότηση φτάνοντας στο ύψος των 1,5 δισεκατομμυρίων στερλινών των υπηρεσιών και αγαθών που σχετίζονται με τον οικολογικό τομέα.
Εντάσσει σχέδια για την προώθηση και ενίσχυση της κατασκευής και χρήσης ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων, προγραμματίζει τη κατασκευή πιλοτικών δικτύων, επαναφόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε επιλεγμένες πόλεις. Προβλέπει τον σχεδιασμό και την προώθηση των ανακυκλώσιμων μορφών ενέργειας, χωροθέτηση αιολικών πάρκων. Μέτρα που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής, προστατεύουν το περιβάλλον και παράλληλα δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.
Στη χώρα μας, η οικονομική κρίση έχει ήδη ξεκινήσει να δείχνει τα σημάδια της. Πολλοί συνάνθρωποί μας, έχουν χάσει την εργασία τους, ή αναγκάζονται να δεχτούν μείωση μισθού ή ωραρίου προκειμένου, να συνεχίσουν να εργάζονται. Η χώρα μας σήμερα βρίσκεται τελείως αδύναμη να χρηματοδοτήσει ένα ισχυρό πακέτο, για να αναθερμάνει την κατανάλωση στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της κρίσης.
Το πλήγμα που δέχονται οι οικονομίες των κρατών, όλου του κόσμου, λόγω της οικονομικής κρίσης, που έχει ξεσπάσει μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο. Από παντού τα μηνύματα, που έρχονται κρούουν τον κώδων του κινδύνου, ότι η οικονομική κρίση, έχει ήδη αρχίσει με γοργό ρυθμό, να χτυπά και τη χώρα μας. Και όμως μια ισχυρή αναπτυξιακή πολιτική θα μπορούσε να βοηθήσει την Ελλάδα, να βγει από την κρίση.
Εξάλλου, δεν είναι λίγοι αυτοί, που υποστηρίζουν πως ακόμη δεν έχει έρθει η κρίση στην Ελλάδα και πως ακόμη είμαστε στα πρώτα στάδια. Ενώ παράλληλα λένε πως η κρίση, θα ενταθεί τους επόμενους μήνες, αφού λόγω της οικονομικής αποτυχημένης πολιτικής η χώρα δανείζεται πολλά και ακριβά
Eιδικότερα, για τη χώρα μας τα ελλείμματα άνθησαν την εποχή του άφθονου φθηνού χρήματος. Έτσι η σημερινή παγκόσμια κρίση βρίσκει την οικονομία μας τελείως αποδιοργανωμένη και έτσι τα πράγματα γίνονται τελείως άσχημα. Όταν μάλιστα τα τελευταία χρόνια και το έσχατο ανάχωμα της χώρας μας το γενναιόδωρο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αλλά και η δωρεά παιδεία έχουν τελείως καταρρεύσει.
Το μόνο συγκεκριμένο μέτρο στη που έχει πάρει η χώρα μας απέναντι στη κρίση είναι :
1) να δώσει 28 δισεκατομμύρια άνευ όρων στις τράπεζες
2) να επιβάλει νέους έκτακτους φόρους και
3) να μειώσει σε 50% τα τέλη ταξινόμησης δίνοντας την ευκαιρία να επιβάλει παράλληλα την απόσυρση των αυτοκινήτων παλαιάς τεχνολογίας
αφήνοντας στη τύχη τους στους εργαζόμενους. Σήμερα με το πρόσχημα της κρίσης πολλοί εργοδότες πιέζουν τους εργαζόμενους να αποδεχθούν υπό την απειλή της απόλυσης και του ελφιάτη της ανεργίας καλούνται να αποδεχτούν ατομικές συμβάσεις εργασιακού μεσαίωνα, μείωση ωρών εργασίας με περικοπή αποδοχών αλλά και ανασφάλιστη εργασίας.
Οι λαϊκές συνοικίες στα δυτικά προάστια δέχονται τα μεγαλύτερα πλήγματα της οικονομικής ενεργειακής και περιβαλλοντικής κρίσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου